Buddhadhamma Tepitaka Chava jataka_mixdown

Buddhadhamma Tepitaka Chava jataka_mixdown
Buddhadhamma Tepitaka Chava jataka_mixdown
Popularität:0
  • Beschreibung

Buddhadhamma Tepitaka Chava jataka_mixdown

ทบทวนธรรม

ชวนโยมเรียนพระไตรปิฎก

เรื่อง ฉวชาดก

ธรรมะ หลักการ วิชาความรู้เป็นสิ่งสูงสุด ไม่ควรปู้ยี่ปู้ยำ

พระฉัพพัคคีย์ พวกภิกษุกลุ่มนี้ค่อนข้างจะดื้อ การกระทำก็แปลกๆ ในบรรดาการกระทำอันแปลกของท่านเหล่านั้น มีเรื่องหนึ่ง คือการแสดงธรรม ท่านผู้แสดงธรรมนั่งที่ต่ำ แล้วให้ผู้ฟังธรรมนั่งอยู่สูงกว่าท่าน พระภิกษุสงฆ์ผู้ละอาย ก็นำความนั้นกราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้า

พระพุทธองค์ จึงทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์เหล่านั้น ว่าจริงไหม พระเหล่านั้นก็ยอมรับว่าเป็นจริง

ทรงตำหนิ ถึงความไม่เหมาะ ไม่เคารพธรรมะ แล้วทรงเล่าชาดกที่นักปราชญ์ในครั้งโบราณกาลตำหนิอาจารย์ผู้สอนมนต์ นั่งต่ำกว่าลูกศิษย์ซึ่งนั่งสูงกว่า แล้วเรียนมนต์

กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์เกิดเป็นคนจัณฑาล เมื่อเติบโตแล้วก็ออกเรือนมีครอบครัว วันหนึ่ง ภรรยาแพ้ท้องอยากกินมะม่วง ในเวลานั้นมะม่วงไม่มี ไม่ใช่ฤดูกาลของมะม่วง แต่มียังมีอยู่ต้นหนึ่ง ซึ่งอยู่ในพระราชอุทยาน

ด้วยความรักในภรรยา บุรุษจัณฑาล ก็ยอมเสี่ยงชีวิตไปขโมยมะม่วงของพระราชา แอบไปตอนดึกคืนนั้น เมื่อขึ้นต้นมะม่วงแล้ว ก็มัวมองหาลูกที่ดี สมบูรณ์ เลือกไปเลือกมา ก็สว่างพอดี

ครั้นจะลงจากต้นมะม่วงตอนนี้ ต้องถูกจับแน่นอน เพราะคนเฝ้าพระราชอุทยานก็เดินไปมาอยู่ จึงตัดสินอยู่บนต้นมะม่วงต่อ คิดว่าจะลงมาตอนกลางคืน

พอตะวันสายหน่อย พระเจ้าแผ่นดินเมืองพาราณสี ก็มาเรียนแผนการบ้านการเมืองกับอาจารย์ปุโรหิต ผู้เก่งกาจ ใต้ต้นมะม่วงนั้นพอดีเลย เป็นเพราะความเกรงบารมีของพระเจ้าแผ่นดิน หรือประจบประแจงก็ไม่ทราบได้ อาจารย์ผู้สอน นั่งกับพื้น พระเจ้าแผ่นดินผู้เป็นลูกศิษย์นั่งเรียนอยู่บนที่สูงกว่าอาจารย์

บุรุษจัณฑาล พระโพธิสัตว์ เห็นเหตุการณ์ดังนั้น ที่อาจารย์ปุโรหิตและพระเจ้าแผ่นดินทำไม่ถูกต้องต่อวิชาความรู้ต่อหลักการ จึงเกิดความกล้าหาญที่จะตักเตือน พุ่งขึ้นเต็มหัวใจ ไม่สนใจว่า ชีวิตตนจะเป็นอย่างไร หลังจากไปเตือนพระราชาและปุโรหิตผู้เป็นอาจารย์สอนหลักการนั้น

แล้ว ก็ไม่ใช่ลงจากต้นมะม่วงอย่างธรรมดาเลย บุรุษจัณฑาลพระโพธิสัตว์นั้น เอามือสองข้างจับกิ่งไม้ไว้ แล้วโยนตัวลงมาตรงกลางระหว่างพระราชากับปุโรหิตนั้น กราบทูลอย่างอาจหาญไม่กลัวตายว่า

ข้าแต่มหาราช ข้าพระบาทเป็นคนฉิบหายแล้ว พระองค์ทรงเป็นผู้เขลา ปุโรหิตเป็นคนตายแล้ว

พระราชาตรัสถามว่า เพราะเหตุไร

จึงตอบว่า

เรื่องทั้งหมดที่เราทั้งหลายทำแล้วนี้ เป็นเรื่องลามก คนทั้งสองไม่เห็นธรรม คนทั้งสองไม่ประพฤติตามธรรม คือ อาจารย์นั่งบนอาสนะต่ำบอกมนต์ และศิษย์นั่งบนอาสนะสูงเรียนมนต์

พราหมณ์ปุโรหิต ได้ฟังดังนั้น จึงว่า

เราบริโภคข้าวสาลีสุกสะอาด ปรุงด้วยเนื้อ เพราะเหตุนั้น เราจึงไม่ประพฤติธรรมนั้น ที่ฤาษีประพฤติกันมาแล้ว

พระโพธิสัตว์ จึงกล่าวว่า

ท่านจงหลีกไปเสียเถิด โลกยังกว้างใหญ่ แม้คนอื่นๆ ก็หุงข้าวกินเหมือนกัน เพราะเหตุนั้น อธรรมที่ท่านประพฤติมา แล้วอย่าได้ทำลายท่านเสียเลย เหมือนก้อนหินต่อยหม้อให้แตก ฉะนั้น.

ดูก่อนพราหมณ์ เราติเตียนการได้ยศ การได้ทรัพย์ และการเลี้ยงชีวิต ด้วยการทำตนให้ตกต่ำ หรือด้วยการประพฤติไม่เป็นธรรม

บุรุษจัณฑาลโพธิสัตว์ กล่าวตอบอย่างอาจหาญไม่กลัวพระอาญา พระเจ้าพาราณสีเห็นความอาจหาญ พูดจาฉะฉานของเขา จึงชื่นชอบ ถึงขนาดอยากมอบราชสมบัติให้เลย จึงตรัสถามถึงกำเนิดของเขา

ถึงพระราชาจะทรงทราบว่า บุรุษนั้นเป็นคนจัณฑาล แต่พระองค์ก็ให้บุรุษนั้นเป็นพระราชาตอนกลางคืน ส่วนพระองค์เป็นพระราชาตอนกลางวัน

หลังจากนั้น พระราชาก็เรียนวิชาความรู้ กลยุทธต่างๆจากพระโพธิสัตว์มากมาย อย่างถูกต้อง ปกครองบ้านเมืองให้ผาสุกร่มเย็นจนสิ้นอายุขัย

ทำไมธรรมะ หรือหลักการ วิชาความรู้ จึงเป็นสิ่งที่ต้องเคารพอย่างสูงสุด

คนเรา หากไม่มีความรู้ ในการดำเนินชีวิต ก็จะมืดบอด มืดยิ่งกว่าความมืดหลายพันเท่า หากไม่มีวิชาความรู้ในการดำเนินชีวิต ครอบครัวก็เดือดร้อน องค์กรเดือดร้อน สถาบันเดือดร้อน ประเทศชาติเดือดร้อน

คนที่เจริญรุ่งเรืองทั้งยศศักดิ์เงินทอง เพราะความรู้ และใช้ความรู้อย่างถูกต้อง ก็จะมีความสุขอย่างปลอดภัย ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องระแวง

ประเทศที่เจริญมากๆ เพราะเขาใช้ความรู้อย่างถูกต้อง การใช้ความรู้อย่างถูกต้อง นั่นคือการเคารพความรู้อย่างหนึ่ง

ความรู้ ไม่ว่าจะเป็นความรู้อะไร ล้วนเป็นสิ่งสูงสุด เป็นสิ่งมีคุณค่าทั้งนั้น เพียงแค่นี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะต้องเคารพความรู้

ยิ่งหากความรู้นั้น คือการรู้ว่าอะไรเป็นกุศล อะไรเป็นอกุศล อะไรเป็นนิพพาน อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา คืออะไร ความรู้นี้ ยิ่งประเสริฐมากมาย นับประมาณไม่ได้ เพราะเป็นความรู้ที่ดับทุกข์ ดับกิเลส เข้าสู่นิพพาน ความรู้อย่างนี้ ยิ่งต้องเคารพมากขึ้นไปอีก

แต่ถึงอย่างไร ความรู้ทุกชนิด ต้องเคารพสุดชีวิต ทั้งนั้น

แต่จะเสียหายนับประมาณไม่ได้ หากให้กิเลสใช้ความรู้

คนที่เคารพความรู้ หาญกล้ารักษาความรู้อย่างถูกต้อง ใช้ความรู้อย่างถูกต้องเพื่อพัฒนาตนเอง ก็จะเจริญรุ่งเรือง ธรรมชาติทุกๆส่วนก็จะงดงามเจริญไปด้วยทั้งนั้น เพราะคนดี คนกล้า มีปัญญา ย่อมสร้างแต่ความเจริญรุ่งเรือง

อ้างอิง

https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=534

You may also like...

Popular Articles...

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.